سلام

جلسه اول :

طي سلسله مقالاتي مي خواهيم با C# بيشتر آشنا شويم. فرض اين مقالات بر اين است که آشنايي مختصري با زبانهاي برنامه نويسي داريد ، هر چند کار ما تقريبا از صفر شروع مي شود و هدف آن سادگي هر چه بيشتر است.

C# از دو زبان C++ و Java متولد شده است! حاوي بسياري از جنبه هاي C++ مي باشد اما ويژگي هاي شيء گرايي خودش را از جاوا به ارث برده است.

C# اگرچه از C++ گرفته شده است اما يک زبان "خالص" شيء گرا (Object oriented) مي باشد. هر دو زبان ياد شده جزو زبانهاي هيبريد محسوب مي شوند اما طراحان C# اين مورد را به اندازه ي C++ مهم تلقي نکرده اند. يک زبان هيبريد اجازه ي برنامه نويسي با شيوه هاي مختلف را ميسر مي کند. دليل اينکه C++ هيبريد است ، اين است که قرار بوده تا با زبان C سازگار باشد و همين امر سبب گرديده تا بعضي از جنبه هاي C++ بسيار پيچيده شوند.

زبان سي شارپ فرض اش بر اين است که شما مي خواهيد تنها برنامه نويسي شيء گرا انجام دهيد و همانند C++ مخلوطي از برنامه نويسي رويه ايي (Procedural) و شيء گرا را نمي خواهيد به پايان برسانيد. بنابراين بايد طرز فکر خودتان را با دنياي شيء گرايي تطبيق دهيد. در ادامه خواهيد ديد که در سي شارپ هر چيزي شيء است حتي يک برنامه ي سي شارپ.

برنامه ي اول :

Visual studio.net را اجرا کنيد و سپس در صفحه ي ظاهر شده New Project را برگزينيد. حالا از گزينه ي Visual C# projects قسمت Console applications را انتخاب نماييد. نامي دلخواه همانند ex01 را وارد نموده و سپس Ok نماييد. کد زير به صورت خودکار براي شما توليد خواهد شد:


using System;

namespace ex01
{
///
/// Summary description for Class1.
///
class Class1
{
///
/// The main entry point for the application.
///
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
//
// TODO: Add code to start application here
//
}
}
}

اگر يک سري از مفاهيم آنرا متوجه نمي شويد اصلا مهم نيست! در مقالات آتي تمام اين موارد مفصل توضيح داده خواهند شد.
متد استاندارد Main در اينجا قسمتي است که عمليات اصلي برنامه در حالت Console ( شبيه به برنامه هاي تحت داس اما 32 بيتي ) در آن انجام مي شود.
بدون متد Main برنامه هاي سي شارپ قادر به اجرا نخواهند بود. نوع آن در اينجا void تعريف شده است يعني اين متد خروجي ندارد. حتي اگر برنامه هاي استاندارد ويندوز را هم بخواهيد با C# بنويسيد بازهم متد Main حضور خواهد داشت ، هر چند به صورت خودکار ويژوال استوديو آنرا توليد مي کند.

طريقه ي نوشتن توضيحات (Comments) در سي شارپ همانند C++ مي باشد يعني :


/* any comments */

ويا

// any comments

و تنها برنامه نويس براي نوشتن توضيحاتي در مورد کدهاي خود از آنها استفاده مي کند و در خروجي برنامه ظاهر نمي شوند.

فعلا براي پايان قسمت اول از شيء Console و متد WriteLine آن براي نمايش يک جمله ي ساده استفاده مي کنيم. راجع به متدها ، متغيرها و غيره در آينده بيشتر صحبت مي کنيم.
در آخر برنامه ي ما چيزي شبيه به عبارت زير مي باشد:


using System;

namespace ex01
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
Console.WriteLine("Hello C#!");
}
}
}

دکمه ي F5 را فشار دهيد تا برنامه اجرا شود.

تعريف متغيرها در سي شارپ:

سي شارپ عناصري را که بکار مي گيرد همانند اعداد و کاراکترها ، به صورت نوع ها (Types) طبقه بندي مي کند. اين انواع شامل موارد زير مي شوند :
نوع هاي پايه ايي از پيش تعريف شده مانند اعداد و غيره.
نوع هاي تعريف شده توسط کاربر که شامل STRUCT ها و ENUM ها مي شوند.

نحوه ي تعريف متغيرها از نوع هاي پايه ايي از پيش تعريف شده :
همانطور که مي دانيد از متغيرها براي نگهداري اطلاعات استفاده مي شود. در سي شارپ ابتدا نوع متغير و سپس نام متغير و در آخر يک سمي کولون بکار برده مي شود. براي مثال :

int a;

که در اينجا متغير a بعنوان يک متغير حاوي اعداد صحيح تعريف شده است.
نکته ي مهمي که در اينجا حائز اهميت است ، مقدار دهي اوليه ي متغيرها مي باشد. در غير اينصورت کامپايلر سي شارپ برنامه را بايک خطا متوقف مي کند. دليل اين امر هم اين است که از استفاده از متغيرهاي بدون مقدار در طول برنامه جلوگيري شود تا ميزان خطاهاي در حين اجرا کاهش يابد.

نوع هاي داده اي پايه ي زير در در سي شارپ به صورت پيش فرض مهيا هستند:

object : نوعي است نامحدود که مي تواند تمام انواع ديگر را نيز شامل شود. مثال :

object = null;

string : رشته ؛ در اينجا يک رشته توالي کاراکترهاي يونيکد مي باشد. مثال :

string s= "hello";

sbyte : نوع داده ايي صحيح 8 بيتي علامت دار.
byte : نوع داده ايي صحيح 8 بيتي بدون علامت. مثال :

sbyte val = 12;

short : نوع داده ايي صحيح 16 بيتي علامت دار.
ushort : نوع داده ايي صحيح 16 بيتي بدون علامت. مثال :

short val = 12;

int : نوع داده ايي صحيح 32 بيتي علامت دار.
unit : نوع داده ايي صحيح 32 بيتي بدون علامت. مثال :

int val = 12;

long : نوع داده ايي صحيح 64 بيتي علامت دار.
ulong : نوع داده ايي صحيح 64 بيتي بدون علامت. مثال :

Long val1 = 12; long val2 = 34L;

کلا در اينجا u به معناي unsigned است.

float : نوع اعشاري با single precision .
double : نوع اعشاري با double precision . مثال :

float val = 1.23f;

bool : نوع داده ايي Boolean که مي تواند true و يا false باشد. مثال :

Bool val = true;

char : کاراکتر، دراينجا char يک کاراکتر يونيکد است.

char val = "h";

به نحوه ي تعريف کاراکتر ها و همچنين رشته ها در سي شارپ دقت کنيد.

decimal : نوع داده ايي دسيمال با 28 رقم معني دار.

decimal val = 1.23M;

يک نکته :

- بهتر است هنگام تعريف يک متغير ، نامي با مسما براي آن انتخاب شود تا در هنگام کار خواندن کد ساده تر گردد. همچنين رسم شده است که نوع متغير را به صورت خلاصه به نام متغير اضافه مي کنند. براي مثال بجاي FirstName بهتر است بنويسيم strFirstName . به اين نوع نگارش Hungarian notation مي گويند.
- تمام نوع هاي پيش فرض تعريف شده در سي شارپ شيء هستند. در آينده بيشتر در اين مورد صحبت خواهيم کرد.

مثال اين قسمت :

يک برنامه ي console جديد در را VS.NET باز کنيد. نام آنرا در ابتدا ex02 انتخاب نماييد. در اينجا مي خواهيم دو متغير رشته ايي و صحيح را تعريف و سپس در خروجي نمايش دهيم.

کد نهايي به صورت زير مي باشد:

using System;

namespace ex02
{
///
/// Summary description for Class1.
///
class Class1
{
///
/// The main entry point for the application.
///
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int intVar1 = 0;

int intVar2;
intVar2=1;

int intV3=15 , intV4 = 12;

string strText1 = "abcd";

Console.WriteLine(
"The value for variables are : \n intVar1="+intVar1 +
"\n intVar2="+ intVar2 +
"\n intV3=" + intV3 +
"\n intV4=" + intV4 +
"\n strText1=" + strText1);

Console.WriteLine("\n\n Press any key to terminate");
Console.ReadLine(); // pause screen!

}
}
}

نکاتي در مورد کد فوق:

- بک اسلش ان ، در زبانهاي مشتق شده از سي به معناي new line مي باشد.
- در کد فوق نحوه ي تعريف چند متغير در يک خط و حالتهاي مقدار دهي مختلف را ملاحظه مي کنيد.
- از متد ReadLine براي نگه داشتن خروجي و مشاهده ي آن در اينجا استفاده کرديم.
- عادت کنيد به صورت دندانه دار کد بنويسيد. اينکار خوانايي کد را صد برابر مي کند. در اينجا کدهاي داخل متد main ، کاملا چند دندانه از آکولادهاي باز و بسته کردن آن جلو تر هستند.
- در کد بالا در متد WriteLine اعداد و رشته ها با هم جمع شده اند! اين مورد بدليل وجود overload هاي زياد اين تابع و ... ميسر گشته است. اصلا به آن دل نبنديد! چون در آينده کامپايلر سي شارپ اگر چنين اعمالي را در جاهاي ديگري مرتکب شويد به شدت با شما برخورد خواهد کرد!! براي جمع کردن اعداد با رشته ها حتما بايد عدد به رشته تبديل گردد و بعد ... . در اين مورد در مقالات بعدي بحث خواهد گرديد.

__________________